Kurs BH / IGP (IPO)

Więcej informacji niebawem

BH (Begleithundeprüfung) – egzamin składający się z dwóch części: posłuszeństwa i socjalizacji.

Egzamin składa się z dwóch części: posłuszeństwo i socjalizacja.

POSŁUSZEŃSTWO – oceniane na punkty
1. Chodzenie na smyczy przy nodze
2. Wejście w grupę ludzi z zatrzymaniem.
3. Chodzenie bez smyczy przy nodze
4. Siad w marszu
5. Waruj w marszu z przywołaniem do mnie
6. Warowanie przy odwracaniu uwagi.

Schemat do części POSŁUSZEŃSTWO

SOCJALIZACJA – oceniana jako zaliczona lub nie.

Przewodnik z psem poddawani są próbom zachowania w różnych sytuacjach jak przejście ulicą wśród ludzi i innych zwierząt, mijanie się z innymi psami na smyczy, mijanie rowerzysty, zachowanie przy ruchu drogowym, przejście przez grupę ludzi, zachowanie psa zostawionego bez przewodnika (pies zostaje przywiązany, a przewodnik chowa się) w tym czasie obok psa przechodzi grupa ludzi oraz inne psy na smyczy.

IGP – szkolenie sportowe psów (Posłuszeństwo, tropienie, obrona)

W tym sporcie bardzo ważna jest psychika czworonoga, jego odwaga i wytrwałość. Dobry pies do sportowego szkolenia obronnego musi być nauczony posłuszeństwa, posiadać silny popęd łowiecki, szybko reagować. Wyróżnia się cztery poziomy trudności (od najłatwiejszego do najtrudniejszego):
IGP-V
IGP-1
IGP-2
IGP-3 ( najwyższy stopień wyszkolenia uzyskiwany tylko i wyłącznie podczas zawodów)

IGP – składa się z trzech prób pracy:

część A : śladu (praca węchowa w tym utrzymanie śladu, załamania, zaznaczenie przedmiotów). Tropienie, wymaga od psa śledzenia konkretnych zapachów na danym terenie i wykazania absolutnej dokładności oraz zaangażowania w odnajdywaniu tropu. Często odbywa się to w trudnych warunkach, w tym pogodowych. Ślad uczący psa spokoju, wyciszenia i dokładności.

część B : posłuszeństwa (chodzenie bez smyczy, pozycje w marszu z przywołaniem, aportowanie na płaskim terenie, skok przez przeszkodę
1 m i palisadę, wysyłanie na przód i warowanie przy odwracaniu uwagi)

część C : obrony (rewirowanie , osaczenie i oszczekiwanie, ucieczki, obrona i atak) . . Należy podkreślić, że IGP jest dyscypliną sportową i taki pies nie jest uczony agresywnych reakcji w sytuacjach rzeczywistego zagrożenia. Jest to też rewirowanie terenu, oszczekiwanie pozoranta i nie atakowanie go bez sprowokowania czy komendy, wytrzymanie psychiczne pozorowanego ataku na psa, eskortowanie pozoranta i najważniejsze: puszczanie na komendę jak również pozostawanie w wyznaczonej pozycji do momentu komendy zwalniającej jak i odwołanie nawet kiedy pogoń (atak) już się rozpoczął.

W egzaminie IGP mogą wziąć udział psy, które zdały wcześniej egzamin posłuszeństwa połączony z testami psychiki (BH). Tylko na zawodach najwyższej rangi, takich jak Mistrzostwa Polski, czy Mistrzostwa Świata,
od psa wymagany jest rodowód. W pozostałych zawodach z powodzeniem mogą startować psy bez rodowodu. Jeśli chodzi o przewodnika psa, to musi on być członkiem Związku Kynologicznego.

SPORT ten rozwija psa wszechstronnie.

  • Pies niesprawny fizycznie (otyły, powykrzywiany, bez należytej szybkości, zwinności, umiejętności śledzenia wzrokiem przedmiotu, itp. ) nigdy dobrze nie wykona ataku, a po kilku szybszych biegach padnie na zawał, ostatecznie skończy się kontuzją.
  • Pies słaby psychicznie nie poradzi sobie z pozorowanym atakiem, szybko zacznie atakować ze strachu i stanie się nieobliczalny lub odmówi wychodzenia na plac.
  • Pies nadmiernie pobudzony, niekontrolujący swoich emocji, nie potrafiący się skupić i łatwo się rozpraszający nigdy nie zrobi dobrze śladu.
  • Pies który nie ma odpowiedniej więzi z opiekunem, nie ufa mu, któremu nie poświęciło się dostatecznie dużo czasu i pracy przy nauce – nie poradzi sobie z posłuszeństwem i zawsze będzie stanowił dla nas problem w miejscu publicznym.